Άρωμα Ελλάδας :)

Γιατί όπου και να πάω πάντα βρίσκω κάτι που μοιάζει ελληνικό. Όσοι με ξέρουν, το ξέρουν :)

Οι παρακάτω φωτογραφίες, τι σας θυμίζουν;

Όχι, όχι, δεν είναι το Αιγαίο Πέλαγος αλλά είναι η λίμνη Titicaca; η υψηλότερη λίμνη ολόκληρου του κόσμου που βρίσκεται στα 3.808μ και καλύπτει 8.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Η λίμνη Titicaca βρίσκεται ανάμεσα στη Βολιβία και το Περού και είναι κατάλοιπο της αρχαίας θάλασσας Lago Ballivián που κάλυπτε ένα μεγάλο μέρος του Αλτιπλάνου κα εξατμίστηκε λόγω γεωλογικών φαινομένων. Οι ιθαγενείς πριν τους Ίνκα εκτελούσαν στο μέρος αυτό μυστικιστικές τελετές ενώ οι Ίνκας θεωρούσαν τον τόπο αυτό γεννέθλια του πολιτισμούς. Όταν οι Ισπανοί έφτασαν στα μέσα του 16ου αιώνα πιστεύεται ότι οι Ίνκα έκρυψαν τον χρυσό τους μέσα στη λίμνη για να τον σώσουν από τα χέρια των κατακτητών.

Στις 18 Ιούνη (από τη Λα Παζ με λεωφορείο) φτάσαμε στο γραφικό χωριό Copacabana. Το χωριό αυτό ήταν για πολλούς αιώνες θρησκευτικός τόπος των Aymaras (ιθαγενείς πριν τους Ίνκα) και των Ίνκα αργότερα.  Aπό την Copacabana η πρόσβαση σε ένα από τα φημισμένα νησιά της λίμνης το Isla del Sol γίνεται εύκολα με βάρκα. Μείναμε ένα βράδυ στο χωριό  Copacabana στο χόστελ της κυρίας Sonia. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι διότι ξαναβρήκαμε μετά από πάρα πολύ καιρό τη χαρά του να μαγειρεύεις καθότι οι συνθήκες στην κουζίνα του χόστελ ήταν ανθρώπινες. Έτσι μαγειρέψαμε πουρέ και φάγαμε με ζαμπόν :)

 

βόλτα στην παραλία της Copacabana

να και το πρώτο άγαλμα ενός βασιλιά Ίνκα

κεντρικό δρομάκι της Copacabana

εδώ ανεβήκαμε πάνω σε ένα λόφο για να θαυμάσουμε τη θέα

εκεί δίπλα μας υπήρχε και ένα εκκλησάκι, ο παππάς άρχισε να κάνει κάτι σαν ευχέλαιο και στο τέλος περιέλουσε με μπύρα το ζευγάρι!

ακόμα μια φορά μου βγήκε η ψυχή για να ανέβω το βουνό...μα να μην μπορώ να ανασάνω!

αχ πόσο μας είχε λείψει η θάλασσα

στην κορυφή του λόφου υπήρχε μια σειρά από εικονοστάσια

κεντρική πλατεία της Copacabana

στο χόστελ μας είχε μια τεράστια ταράτσα και πήγαμε για να θαυμάσουμε το ηλιοβασίλεμμα

και επειδή όταν ο ήλιος πέφτει κάνει κρύο, είπαμε να χορέψουμε λίγο σάλσα για να ζεσταθούμε!

Την επόμενη μέρα με τη βάρκα περάσαμε στο νησί του Ήλιου Isla del Sol. Το νησί αυτό αποτελούσε τον τόπο γέννησης πολλών οντοτήτων της θρησκείας των Ίνκα συμπεριλαμβανομένου και του Θεού Ήλιου. Οι βασιλιάδες των Ίνκα έπαιρναν απευθείες διαταγές από τον Ήλιο στο νησί αυτό. Οι σημερινοί απόγονοι της φυλής Aymara και της φυλής Quechua θεωρούν αυτά τα στοιχεία ως ιστορικά στοιχεία της δημιουργίας τους.

Το νησί του ήλιου έχει σήμερα 2.500 μόνιμους κατοίκους που μένουν στα δύο βασικά χωριά του νησιού, το χωριό στο βόριο μέρος του νησιού κ το χωριό στα νότια.
Φτάσαμε με τη βάρκα στο νότιο μέρος με σκοπό να περπατήσουμε ένα μονοπάτι των Ίνκα και να κοιμηθούμενο στο βόριο χωριό.

η σημαία των Ίνκα

έτσι ξεκινάει η διαδρομή για να πάμε στο βόριο μέρος του νησιού...

και πάλι τα έχω δει όλα στο ανέβασμα

και άλλος Ίνκα

διασχίζοντας το νησί

να και μια όμορφη παραλία...πόσο θα ήθελα να ρίξω ία βουτιά...αλλά με τέτοιο κρύο το ξεχνάμε!

ατελείωτη μου φαίνεται η διαδρομή...πάνε 4 ώρες που περπατάμε

τα πρώτα ερείπια Ίνκα που συναντήσαμε

Μετά από 6 ώρες περπάτημα φτάσαμε στα βόρια την ώρα του ηλιοβασιλέμματος. Αφού εγκατασταθήκαμε στο χόστελ Pachamama, θαυμάσαμε την φύση την πιο όμορφη στιγμή της.

ηλιοβάσιλεμμα στην παραλία του Βόριου χωριού στο νησί του Ήλιου

Τόσο πολύ μας άρεσε η γαλήνη και η φυσική ομορφιά του μέρους που αποφασίσαμε να περάσουμε μια ακόμα μέρα (και νύχτα). Και μάλιστα σταθήκαμε πολύ τυχεροί διότι στις 21 Ιούνη είναι η γιορτή του Ήλιου, την οποία οι κάτοικοι γιορτάζουν με ιδιαίτερο τρόπο σύμφωνα με τις παραδόσεις των Ίνκα. Παράλληλα την ημερομηνία αυτή γιορτάζουν και τον ερχομό του νέου έτους. Σύμφωνα με το ημερολόγιο Andino βρίσκονται στο έτος 5519!

Την δεύτερη μέρα μας την περάσαμε κάνοντας ακόμα μια 3ώρη βόλτα στα δρομάκια και τα μονοπάτια του νησιούκαι πήραμε μια γεύση από τη ζωή των κατοίκων του νησιού.

Μαμμίτα έναι η βολιβιάνα με την παραδοσιακή ενδυμασία της...έτσι ντύνονταιο και κάνουν όλες τις δουλειές τους

Τα ξημερώματα της 21ης Ιούνη ξυπνήσαμε στις 5 και μαζί με τους κατοίκους του χωριού ανεβήκαμε στο πιο ψηλό μέρος του νησιού (με τα πόδια φυσικά, ανεβήκαμε το βουνό μέσα στο άργιο σκοτάδι με τους φακούς μας). Εκεί ανάψαμε μια φωτιά περιμένοντας την ανατολή του Θεού Ήλιου. Παράλληλα οι ντόπιοι έψαλναν και έκαναν θυσίες στο Θεό τους... Ήταν πραγματικά μια τρελή εμπειρεία!

βραδινή φωτιά πρίν τη μεγάλη τελετή

αφού ανεβήκαμε το βουνό τα χαράματα είμαστε μούσκεμα στο ιδρώτα...εδώ προσπαθώ να ζεσταθώ με τη φωτιά που άναψαν οι ντόπιοι για την τελετή

περιμένοντας να δύσει ο Ήλιος και να τον δοξάσουμε

η φωτιά της τελετής

οι ντόπιοι που εκτελούν την τελετή

εμείς βρισκόμαστε εκεί δίπλα και παρακολουθούμε ενώ παράλληλα προσπαθούμε να ζεσταθούμε

ακόμα μια φωτογραφία με τη Λένια που κρυώνει

μόλις ο ήλιος εμφανιστεί αρχίζουμε όλοι να τον δοξάζουν

κεριά, τσιγάρα, κουκλάκια και άλλα περιέργα αντικείμενα βρίσκονται πάνω στην τράπεζα και χρησιμεύουν για την τελετή

εδώ οι ντόπιοι παίζουν παραδοσιακή μουσική

η τελετή συνεχίζεται πετώντας αντικείμενα στη φωτιά

χαιρετισμός προς τον ήλιο

η τελετή συνεχίζεται ρίχνοντας αλκοόλ στη φωτιά και κάνοντας ένα γύρω από αυτή

κάμερες και δημοσιογράφοι ήταν εκεί

Μείναμε στην τελετή έως τις 10 και φύγαμε για να προλάβουμε το πρωινό καραβάκι για Copacabana. Ήρθε πια ο καιρός να εγκαταλείψουμε την όμορφη Βολιβία και να συνεχίσουμε το το ταξίδι μας στο Περού!

Σας φιλώ προς το παρόν και τα ξαναλέμε σύντομα!

Λένια