Νότια Lipez και Salar de Uyuni!

Τρίτη 31 Μαίου ξεκιναμέ μία οργανωμένη εκδρομή με 4χ4 τζιπάκι, σοφέρ και μαγείρισσα για να επισκεφτούμε αρχικά τη Νότια Λιπέζ και κατόπιν τα μεγαλύτερα Σαλάρ του κόσμου γνωστά ως Salar Uyuni.

Salar ή dry lake ή έρημος αλατιού είναι μια περιοχή όπου για κάποιο λόγο πριν από εκατοντάδες χρόνια σχηματίστηκε αλάτι που σκέπασε το χώμα του εδάφους.

Dry lakes are ephemeral lakebeds, or a remnant of an endorheic lake. Such flats consist of fine-grained sediments infused with alkali salts.(Wikipedia)


Η παρακάτω φωτογραφία δείχνει το δρομολόγιο της τετραήμερης εκδρομής.


Να λοιπόν τί ζήσαμε κατά τη διάρκεια αυτής της εκδρομής.

- 1η μέρα:
Ξεκινήσαμε το πρωί κατά τις 9.30 από την Tupiza, με τον οδηγό μας, Ραούλ, τη μαγείρισσα μας, Έμμα, και άλλες δύο κοπέλες που ήταν στο γκρουπ μας, την Αθηνά και την Ντιάν, εθνικότητος γαλλικής (για άλλη μια φορά χωρίς απαραίτητα να το επιθυμούμε).

Με το τεράστιο 4χ4, και τη μουσικούλα μας στο CD player, διασχίζουμε δρομούς δύσκολους. Αρχικά τα τοπία (Palala, Sillar) μοιάζουν πολύ με αυτά που ήδη θαυμάσαμε στα βόρια της Σάλτας μόνο που το υψόμετρο τώρα είναι συνεχώς πάνω από τα 4.000 μέτρα.

Λαμάς στα 4010 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας

ο οδηγός μας, Ραούλ ετοιμάζει το πικ νικ

το μεσημέρι κάναμε Pic nic στα 4060m

στη μέση του πουθενά!

μέχρι και καύσιμα είχαμε μαζί μας...

Αφού διασχίζουμε 250km χωματόδρόμου φτάνουμε στα χωριά San Pablo de Lipez, San Antonio de Lipez...
Περνάμε ένα εγκαταλειμένο χωριό "των φαντασμάτων" και στα επόμενα 70 km ο δρόμος εϊναι τόσο δύσκολος που κάναμε 4-5 ώρες και τελικά φτάνουμε στο καταφύγιο μας στο χωριό Quetena Chico όπου θα περάσουμε τη νύχτα μας, στα 4200m και σε θερμοκρασία -10 με -14 βαθμούς χωρίς θέρμανση!

αυτό δεν είναι λαγός αλλά κάτι άλλο...θα σας γελάσω πώς λέγεται

εγκαταλειμένο χωριό "των φαντασμάτων"

Ρεκόρ της ημέρας: 4855m

Αφού φάγαμε τη ζεστή και νοστιμότατη σουπά της Έμμας πήγαμε για ύπνο. Τη νύχτα μου την πέρασα φορώντας 7 μπλούζες, 3 παντελόνια, 2 ζευγάρια κάλτσες, σκουφάκι, γάντια και είχα τουλάχιστον 4 κουβέρτες για ξεπάσματα .....μια χαρά τα καταφέρα και ζεστάθηκε το κοκκαλάκι μου!

το δωματιάκι μας...για να μη φαντάζεστε μεγάλες πολυτέλειες

-2η μέρα:
Τη δεύτερη μέρα επισκεπτόμαστε μία σειρά από λίμνες. Λίμνες πλούσιες σε χημικά στοιχεία, με ιδιαίτερα χρώματα εξαιτίας του περιεχομένουν τους.

Αρχικά περνάμε από τη Laguna Hedionda Sur που περιέχει το τοξικό στοιχείο Souffre. Συνεχίζουμε με τη Laguna Kollpa που περιέχει το στοιχείο kollpa που χρησιμοποιείται για τα σαμπουάν και τη Laguna Negra.
Προχωρόντας διασχίζουμε την έρημο του Νταλί (Desierto de Dali); Πρόκειται για ένα φυσικό δημιούργημα όπου πέτρες είναι τοποθετημένες έτσι ώστε να μοιάζουν με φυσικό έργο του Νταλί...

διασχίζοντας ένα παγωμένο ποταμάκι

Laguna Hedionda Sur

Laguna Hedionda Sur

Έμμα, η σούπερ μαγείρισσα μας

και λίγο καποέιρα για να ξεπιαστούμε!

Laguna Kollp

Desierto de Dali

Κατόπιν συναντάμε την πράσινη λίμνη Laguna Verde στα 4.400μ που έιναι πράσινη διότι περιέχει μείγμα μαγνησίου και αρσενικού.
Απέναντι από την πράσινη λίμνη υπάρχεί το ηφαίστειο Licancabur στα 5950m.

Laguna Verde

κάνει το κρύο της αρκούδας!!!

Συνεχίζουμε την εκδρομή με τη Laguna Blanca και με ένα μπάνιο στα θερμά λουτρά Agua caluente όπου κάνουμε και μικρό διάλειμμα για μεσημεριανό φαγητό.

μετά το μπανάκι....φαγητάκι!

Νωρίς το απόγευμα κάνουμε μία επίσκεψη που κόβει την ανάσα στην ηφαιστειογενή περιοχη Geisers Sol de Mañana στα 5.000μ. Οι εικόνες είναι λίγες για να περιγράψουν αυτό το θέαμα ; Τρύπες παντού στο έδαφος, άλλες μικρές και άλλες τεράστιες, και αερίο θερμό να πετάγεται από αυτές. Η περιοχή μοιρίζει αυγό λόγω του αερίου που βγαίνει από το έδαφος. Μείναμε λίγα λεπτά στην περιοχή και νιώσαμε ξεκάθαρα ότι η γή κάτω από τα πόδια μας βράζει και είναι έτοιμη να εκραγεί. Κανείς δεν ξέρει όμως πότε! Ευτυχώς όχι όση ώρα βρεθήκαμε εμείς εκεί :)

Geisers Sol de Mañana

Geisers Sol de Mañana, η γη βράζει χωρίς πλάκα

Geisers Sol de Mañana

Geisers Sol de Mañana

Αυτή τη μέρα σπάσαμε και όλα τα ρεκόρ σε υψόμετρο!

5000 μέτρα...είμαστε σχεδόν στα σύννεφα...ευτυχώς δεν χρειάζεται να περπατήσουμε!

Τελείωνουμε τη μέρα με τη Laguna colorada μία πανέμορφη λίμνη που περιέχει πολλά κόκκινα φυτά εξού και το κόκκινο χρώμα της. Εδώ ζούν τρία διαφορετικά είδη flamands (είδος κόκκινου πουλιού) που τρέφονται από τα φυτά της λίμνης.

από το κρύο λαλήσαμε...

κάνουμε το πουλί μήπως και πετάξουμε!

Laguna colorada

Laguna colorada

Κατευθυνθήκαμε στη συνέχεια στο καταφύγιο μας που βρισκόταν στο χωριό Huaylliara όπου περάσαμε τη νύχτα μας στα 4270m, με θερμοκρασία στα -15 με -20 και χωρίς θέρμανση. Πρόκειται για την πιο κρύα νύχτα που περάσαμε ποτέ!! Απίστευτη και αξέχαστα κρύα εμπειρία αφού παρόλο το γεγονός ότι φορούσα 7 μπλούζες, 3 παντελόνια, 2 ζευγάρια κάλτσες, σκουφάκι, γάντια και είχα τουλάχιστον 4 κουβέρτες για ξεπάσματα .....δεν κατόρθωσα να κοιμηθώ!

ηλιοβασίλεμμα έξω από το καταφύγιο

η πιο κρύο νύχτα που ζήσαμε ποτέ

-3η μέρα
Ξεκινήσαμε τη μέρα μας στις 6.30 το πρωί και επισκεφθήκαμε αρχικά το Πέτρινο Δέντρο Arbol de Piedra στα 4.700m.
Συνεχίσαμε με 4 λίμνες (Lag. Honda, Lag. Charcota, Lag. Hedionda, Lag. Cañapa).
Από εκεί που βρεθήκαμε αντικρίσαμε τους καπνούς του ηφαιστείου Ollague (5.865μ) και στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε στο καταφύγιο μας. Αυτή τη φορά μας περίμενε μια έκπληξη διοτί το καταφύγιο ήταν ένα αλάτινο ξενοδοχείο στα 3.640μ. Μετά από αυτά που περάσαμε τις προηγούμενες νύχτες τούτο το καταφύγιο ήταν πολυτελέστατο. Ναι λοιπόν το αλάτινο ξενοδοχείο μας μαρτυράει ότι βρισκόμαστε στην είσοδο των Salar de Uyuni, των μεγαλύτερων Salar ολόκληρου του κόσμου. Η τελευταία μας μέρα πλησιάζει και η αγωνία κορυφώνεται καθότι επρόκειτο να αντικρίσουμε το ομορφότερο και πιο φημισμένο τοπίο της Βολιβίας.

Arbol de Piedra

και πάλι στη μέση του πουθενά

αυτά τα φυτά...δεν μοιάζουν με πουφ;;;

ηφαιστείου Ollague (5.865μ)

ουπς μας έσκασε και το λάστιχο!

αλάτινο ξενοδοχείο στα 3.640μ

γιούπιιιιι

-4η μέρα

Αυτήν την τελευταία μέρα της εκδρομής θα την θυμάμαι για πολύ πολύ καιρό. Ομολογώ ότι κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του ταξιδιού και από την αρχή του ταξιδιού όσοι ξένοι βρέθηκαν στο δρόμο μας, όλοι μιλούσαν για τα Salar de Uyuni, στην Βολιβία. Ομολογώ επισής ότι προσωπικά το μόνο που είχα συγκρατήσει από τις περιγραφές των ταξιδιωτών ήταν "το κρύο". Όλες οι μαρτυρίες μιλούσαν για απίστευτα παγωμένες νύχτες, νύχτες που δεν μπορείς με τίποτα να ζεσταθείς.... Και το ζήσαμε αυτό!
Το πρωί της 4ης μέρας ξύπνησα και δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα αντίκριζα ένα τοπίο τόσο μοναδικό!

Ξυπνήσαμε στις 5 και αναχωρήσαμε με σκοπό να δούμε την ανατολή του ηλίου μέσα στα Salar. Αρχικά προχωρούσαμε με το τζιπ στο σκοτάδι, και το μόνο που μπορούσαμε να διακρίνουμε ήταν ένα άσπρο στρώμα που κάλυπτε το έδαφος. Καθώς ο ήλιος άρχισε να εμφανίζεται νιώσαμε ότι βρισκόμαστε στον ουρανό. Στον ορίζοντα οι ακτίνες του ήλιου καθεπτίζονταν στον αλατι του εδάφους που ήταν καλυμένο με ένα λεπτό στρώμα νερού... 

Σταματάω την περιγραφή εδώ αλλά να δείτε τι είδαμε...

τί ρομαντικό!

αλάτι και όχι χιόνι!

Κατά τις 7 το πρωί πια φτάσαμε στο νησί Ιsla del Pescado. Ένα νησί διαφορετικό από όλα τα άλλα νησιά που ξέρω... Αυτό γιατί περιτριγυρίζεται από αλάτι και όχι από νερό! Το νησί είναι πανέμορφο και να δείτε τι εννοώ!
Αφού εξερευνήσαμε το νησάκι και βγάλαμε όσο περισσότερες φωτογραφίες μπορούσαμε επιστρέψαμε στο τζιπάκι όπου μας περίμενε το πρωινό μας; Ζεστός καφές, γιαούρτι, σπιτικό κέικ της Έμμας!

άουτς !!

Πώς τελείωσε η μέρα μας αλλά και η εκδρομή μας; Με παιχνίδι μέσα στα Salar όπου μπορεί κανείς να βγάλει πολλές αστείες φωτογραφίες! Το περιβάλλον είναι ίδανικό για αυτό!

Ποιά φωτογραφία σας αρέσε περισσότερο ;

Άντε περιμένω απαντήσεις!

Φιλιά πολλά,

Λένια

----------------------- Στην πράξη ---------------------

Είμαστε από 31 Μαίου έως 3 Ιουνίου 2011

Για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες : 

31-2 juin Tour Sud Lipez

3 Juin Salar de Uyuni