Εκδρομή στα νότια της Σάλτας ~ EasyCosmos-Gr

Σάββατο 21 Μαίου, έχοντας νοικιάσει ένα αυτοκίνητο GOL (έτσι λένε εδώ τα GOLF) φεύγουμε εκδρομή στα νότια της Σάλτας.

Afficher Boucle Sud - Salta sur une carte plus grande

1η Μέρα
Ταξιδεύουμε με το αυτοκίνητο όλη τη μέρα του Σαββάτου κάνοντας πολλά διαλείμματα για φωτογραφιές, τεχνικά διαλείμματα (κοινώς κατούρημα), και διάλειμμα για πικ νικ! Τι βλέπουν τα μάτια μας, ορίστε, θαυμάστε από μόνοι σας:

στη διαδρομή διασχίζουμε γέφυρες...

κόκκινα βουνά...σαν Τα Κόκκινα στα Δότια στη Χίο

μικρό διάλειμμα για να ξεπιαστούμε

ανάγλυφα βουνά που μοιάζουν σαν μακέτα!

θέαμα απίστευτο και επιβλητικό...

ώρα για μάσα :)

empanadas με τυρί, ντομάτα και αβοκάντο...

είμαστε στα ψηλά αλλά όχι στην κορυφή

ρίχνω και έναν ύπνακο μετά το μεσημεριανό φαγητό!

συνεχίζοντας τη διαδρομή μας ανεβαίνουμε στα 3.457 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας...

διασχίζουμε δρόμους με τεράστιες ευθείες....και άσφαλτο, προς το παρόν τουλάχιστον...το πλατό που βλέπετε βρίσκεται και αυτό πάνω από τα 3.000 μέτρα!

ανάψαμε και ένα κεράκι σε ένα εκκλησάκι όπου η γιαγιούλα μας υποδέχτηκε με χαρά...μας διηγήθηκε πολλές ιστορίες...αλλά καταλάβαμε και πολλά πολλά

Διασχίζουμε 150 km κανονικού δρόμου και κατά τις 15.30 το μεσημέρι στρίβουμε σε ένα χωματόδρομο με προορισμό το ξεχασμένο χωριό La Poma. Διασχίζουμε άλλα 50km χωματόδρομου αυτή τη φορά και μένουμε άφωνοι από τα τοπία που αντικρίζουμε.

κόκκινες καυτερές πιπερίες που απλωμένες στον ήλιο για να ξεραθούν...

πήρα το τιμονί γιατί με τον Φαμπιέν σταματούσαμε κάθε 3 λεπτά για να βγάλει φωτογραφίες...δεν θα φτάναμε ποτέ με αυτόν το ρυθμό!

βουνά και στη μέση το ποτάμι που ευτυχώς αυτήν την εποχή δεν είναι γεμάτο

50 km χωματόδρόμου, πηγαίνοντας με 35 km/ώρα και σταματοντας κάθε 5 λεπτά για φωτογραφίες....κάναμε 2 ωρίτσες για να φτάσουμε στο χωρίο La Poma

Ουαου!!

Φτάνουμε το σούρουπο πια στο χωριο La Poma. Eίχε πολύ γέλιο, διότι το υποτιθέμενο χωριό δεν είχε καμιά σχέση με τα χωριά που γνωρίζουμε... Δεν είχε απολύτως ΤΙΠΟΤΑ.

κεντρικός δρόμος του χωριού

Πάμε να κοιμηθούμε στο μοναδικό χόστελ του χωριού που δεν μοιάζει κάν με χόστελ. Η γυναίκα που μας υποδέχεται μας καλεί να δούμε το δωμάτιο που μας προτείνει....χαχα πολύ γέλιο όταν το αντικρίσαμε. Ένα δωμάτιο με κρεβάτια της εποχής των παππούδων μας και στρώματα ξεχαρβαλωμένα εντελώς, σαν αυτά τα πεταμένα που βλέπουμε μερικές φορές στους δρόμους. Το δωμάτιο έχει τουαλέτα. Όσο για το ντους, βρίσκεται εκτός δωματίου, στην αυλή και ευτυχώς είχε ζεστό νερό που ζεσταίνοταν από μια ξυλόσομπα! Αργότερα διαπιστώσαμε ότι το υποτιθέμενο ντους ήταν στην ουσία το δικό τους ντους και απλά μας άφησαν να πλυθούμε και εμείς εκεί. Φυσικά δεχόμαστε την προσφορά αφού κάνουμε κάποια παζάρια στην τιμή...

να και τα κρεβατιά μας αφού η κυριούλα τα έστρωσε...

η ξυλόσομπα μου ζεσταίνει το νερό του ντους

ήπιαμε και ένα καφεδάκι για να ζεσταθεί το κοκκαλάκι μας

το λεξιλόγιο των ισπανικών πάντα από δίπλα το έχω...

ο Καρούμπαλου ο τυχερός δεν κρύωνε

Ξέχασα να σας περιγράψω το ψοφόκρυο που έκανε σε αυτό το χωριό. Μόλις έπεφτε ο ήλιος η θέρμοκρασϊα έπεφτε σχεδόν στο μηδέν. Φυσικά εγώ κρυώνω πάρα πολύ εύκολα λόγω της καταγωγής μου οπότε έβαλα ότι είχα και δεν είχα για να ζεσταθεί το κοκκαλάκι μου! Βέβαια αξίζει να σημειώσω ότι αυτό δεν είναι παρά μόνο η αρχή του κρύου που πρόκειται να ακολουθήσει!!

στολή εσκιμόου εν δράση....'τα καλύτερα' έπονται !!!

Ααααα και το κορυφαίο; Στο χόστελ δεν είμαστε μόνοι μας, άλλα συναντήσαμε άλλο ένα ζευγάρι... Γάλλων... χαχαχαχ! Όχι δεν σας δουλεύω!

2η Μέρα

Το επόμενο πρωί μετά από μια ζεστή νύχτα (στην κυριολεξία) ξεκινάμε στις 8.30. 50 km χωματόδρομο για να βρεθούμε στον κανονικό δρόμο και πολλές στάσεις για να φωτογραφήσουμε τα ίδια τοπία αλλά με διαφορετικά χρώματα όπως λέει ο αγαπημένος μου φωτογράφος!

η κάτοικος ενός χωριού που συναντήσαμε, μιλήσαμε μαζί της και καταλάβαμε ότι εκείνη περιποιείται την εκκλησία του χωριού και το μαγαζάκι με τα τοπικά παραδοσιακά προιόντα

ένα γουρούνακι με το όποιο ο Φαμπιέν αντελλάξε πολλές κουβέντες...καθότι βρίσκει την γλώσσα του πιο εύκολη από τα ισπανικά :)

Απιστεύτο, και ναι λοιπόν βρισκόμαστε στη μέση του πουθενά, δεν υπάρχει ψυχή και όμως πρόκειται για μια αστική ζώνη :P

ναι και ένα κοπάδι παπαγάλλων

το λεωφορείο του Into the Wild !

Αφού βγούμε επιτέλους στην άσφαλτο διασχίζουμε 15km κανονικού δρόμου και φτάνουμε στο ύπεροχο χωριό Cachi. Κάνουμε μια βολτίτσα στο χωριό και εκεί συναντάω τον πρώτο άνθρωπο μετά από 1,5 μήνα ταξίδι που μιλάει ελληνικά!! Γιουπί!!! Ήταν ένας ισπανός που έζησε στη Θεσσαλονική για 7 χρόνια και μιλούσε άπτεστα ελληνικα! Τον τελευταίο 1 χρόνο ζούσε στο Cαhi!

στην πλατεία του χωριού Cachi

Τσιμπάμε κάτι στην ταβέρνα του χωριού και βουρ πάλι στο αυτοκίνητο άλλον ένα μακρύ χωματόδρομο!

Μετά από 168km χωματόδρομο φτάνουμε στο πολύ γραφικό χωριό Cafayate :)

Cafayate είναι η περιοχή με τη δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγή κρασιού μετά από τη Μεντόζα. Κουρασμένοι όπως είμαστε από το ταξίδι σταθήκαμε τυχεροί διότι βρήκαμε με την πρώτη ένα πολύ όμορφο και καθαρό χόστελ. Περνάμε τη νύχτα μας εκεί και επειδή το χωριό μας άρεσε πολύ αποφασίσαμε τελευταία στιγμή να μείνουμε άλλο ένα βράδυ. Αυτό είναι το πλεονέκτημα του να ταξιδεύεις χωρίς περιορισμούς και χωρίς πρόγραμμα! Το χόστελ μας μας αρέσει πολύ και εδώ κάνουμε και την πρώτη Αργεντίνα φίλη μας, την Solitudad :)