Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011

Queenstown - The Remarquables - Glenorchy


Μετά την Wanaka τραβήξαμε για να επισκεφτούμε το Queenstown, μια από τις πιο σημαντικές πόλεις του νότιου Νησιού. Πασίγνωστη για τα πολλά χειμερινά σπορ και δραστηριότητες με τις οποίες διασκεδάζουν οι τουρίστες αλλά και οι ντόπιοι.







Και φυσικά εμείς δεν είμαστε εξαίρεση! Αφού νοικιάσαμε εξολοκλήρου εξοπλισμό και ρούχα, στις 18 Αυγούστου ανεβήκαμε στο σταθμό The Remarquables για σκι! Μέσα στο κατακαλόκαιρο του βόριου ημισφαιρίου και ενώ οι Έλληνες βρίσκονται στις ξαπλώστρες πίνοντας φραπέ εμείς βρισκόμαστε στις πίστες τις Νέας Ζηλανδίας εγκαινιάζοντας τη σεζόν :)

Περάσαμε πολύ όμορφα και μας έκανε ηλιόλουστη μέρα. Φυσικά φύγαμε όταν οι πίστες έκλεισαν. Και το βράδυ έχοντας μια μεγάλη επιθυμία να φάμε γαλλικό φαγητό, σπεσιαλιτέ σαβουαγιάρ όπως συνηθίζεται στη Γαλλία μετά το σκι, αναζητήσαμε και με επιτυχία βρήκαμε το μοναδικό γαλλικό εστιατόριο της πόλης! Ακολούθησε τρελό τσιμπούσι με ταρτιφλέτ, σαλάτα και μπαγκέτα για ψωμί! Όσοι έχουν δοκιμάσει με καταλαβαίνουν!

Εκείνο που ξέχασα να αναφέρω είναι ότι στο Queenstown δεν υπήρχε φτηνό κάμπινγκ για να διανυχτερεύσουμε. Το βράδυ μετά το σκί διστάσαμε πολύ αλλα αποφασίσαμε να βρούμε ένα μέρος ήσυχο στο δρόμο και να διανυχτερεύσουμε εκεί. Φυσικά κάτι τέτοιο είναι παράνομο και οι νεοζηλανδέζοι είναι πολύ αυστηροί γενικά με τους κανόνες. Παρ´όλα αυτά τόσες μέρες που ταξιδεύουμε με το τροχόσπιτο συναντήσαμε πολλούς τουρίστες που μας είπαν ότι διανυκτερεύουν όπου βρουν. Μέσα στο καταχείμωνο υποτίθεται ότι δεν βγαίνουν και πολύ για έλεγχο...
Έτσι μετά το φαγητό πήραμε το τροχόσπιτο και ξεκινήσαμε με σκοπό να βρούμε κάτι στο δρόμο. Δεν μας ήθελε και πολύ η τύχη και ενώ βρισκόμαστε ακόμα εντός πόλης  μας σταματησαν κάτι αστυνομικοί για αλκοτέστ ! Ειμαστε καθαροί όμως και μας άφησαν να φύγουμε. Μας είπαν μάλιστα να βγούμε από την πόλη και να διανυχτερεύσουμε όπου βρούμε. Δεν είχαν πρόβλημα. Έτσι και κάναμε.

19 Αυγούστου, 6.30 τα ξημερώματα ξυπνήσαμε από το χτύπημα ενός ελεγχτή! Μας έπιασε στα πράσα...μας είπε να φύγουμε και την επόμενη φορά που θα μας έπιαναν θα μας έβαζαν πρόστιμο 250$
Αουτς! Αγουροξυπνήσαμε, φύγαμε άρων άρων.
Λένε ότι άμα δεν θέλει, δε σε θέλει..ε, δεν μας ήθελε με τίποτα εκείνη τη μέρα.

στο δρόμο για το Queenstown




για άλλη μια φορά πάνω από τα σύννεφα :)
τοπία προς το δρόμο για το Queenstown
o Φαμπιάνος χαίρεται από τώρα γιατί θα πάμε για σκι!


στις πίστες για σκι
όπως πάντα έχω φοβερό στυλ όταν κάνω σκι

κλασσικά το μεσημέριανο μας, πατατάκια και σάντουιτσ, όπως συνηθίζεται στο σκι

εδώ κρύωνα υπερβολικά
μετά τη φωτογραφία εξήγησα στο Φαμπιένο ότι δεν του συμφέρει να μου βάζει κερατάκια :P
Μετά το άγριο ξύπνημα πήραμε τους δρόμους χωρίς να ξέρουμε και πολύ πού να πάμε να σταματήσουμε και να αράξουμε... Το κρύο ήταν για άλλη μια φορά πραγματικά πολύ τσουχτερό. Το ξημέρωμα στη φύση είχε ήδη αρχίσει και τα χρώματα που είδαμε ήταν καταπληκτικά και αρκετά για να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι είχε συμβει. Συνεχίσαμε να διασχίζουμε έναν επαρχιακό δρόμο που οδηγούσε σε ένα χωριό το Glenorchy. Η διαδρομή ήταν υπέροχη και ο Φαμπιάν σταματούσε συνεχώς και έβγαινε έξω για φωτογραφίες. Εγώ φυσικά έμενα μέσα διοτί δεν αισθανόμουν τα πόδια μου από το κρύο! Αν ποτέ επισκεφθείτε τη Νεα Ζηλανδία, μην ξεχάσετε να κάνετε αυτή τη διαδρομή γιατί αξίζει τον κόπο. Απερίγραπτη φυσική ομορφιά. Η διάθεση μας έφτιαξε πολύ γρήγορα και η γαλήνη επήλθε και πάλί. Πώς να μείνει κανείς ταραγμένος αντικρίζοντας αυτή τη φύση!
Όταν ο ήλιος έκανε την εμφάνιση του για τα καλά άρχισε να μας ζεσταίνει! Βρήκαμε ένα μέρος δίπλα σε μια λίμνη και αράξαμε για να πιούμε καφέ και να φάμε το πρωινό μας.

Στη συνέχεια της ημέρας μας συνεχίσαμε το ταξίδι με προορισμό το Milford Sound. Μετά από 5 ώρες διαδρομή και πολλές στάσεις για φωτογραφίες διανυχτερεύσαμε σε ένα καταχιονισμένο κάμπινγκ που απήχε καμιά 200 km από το Milford Sound. Η νύχτα ήταν πολύ παγερή (γύρω στα -15).
Η συνέχεια στο επόμενο!

Φιλιά,
Λένια

τα χρώματα της αυγής






έχει πια ξημερώσει και ο ήλιος έχει αρχίσει να μα ζεσταίνει επιτέλους!

μια πολύ όμορφη διαδρομή που μας οδήγησε στο χωριό Glenorchy


το χαμόγελο και η γαλήνη επανήλθαν στα πρόσωπα μας

0 commentaires:

Δημοσίευση σχολίου

 


Free Host