Στις εξοχές !

Όσο βρισκόμαστε στο Auckland ενημερωθήκαμε πολύ καλά και αποφασίσαμε να νοικιάσουμε ένα τροχόσπιτο για να ανακαλύψουμε τη Νέα Ζηλανδία. 

Νέα Ζηλανδία, λίγα λόγια για την ιστορία

Η ιστορία της Ν. Ζηλανδίας δεν είναι μεγάλη. Τα δύο νησιά πρωτοκατοικήθηκαν γύρο στο 1000-1200 από τους Maori, ιθαγενείς που προέρχονταν πιθανότατα από την Πολυνησία. Ο εξερευνητής James Cook έφτασε στο βόριο νησί πολύ αργότερα, γύρω στο 1600. Αυτή ήταν και η πρώτη επαφή των άγγλων με τη νέα χώρα. Γύρω στο 1700 η χώρα γίνεται αγγλική αποικία και πολλοί άγγλοι, ιρλανδοί, γερμανοί και άλλοι ευρωπαίοι μετακομοίζουν εκεί. Τα χρόνια που ακολούθησαν υπήρξαν αρκετές διαμάχες αναμεσα στους αγγλους και τους Maori για το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα. Για κάμποσα χρόνια αναπτύχθηκε μια σχέση αποικιακή μεταξύ Αγγλίας και Νέας Ζηλανδίας η οποία κράτησε μέχρι την εποχή που η Αγγλία αποφάσισε να μπει στην οικογένεια της Ευρωπαϊκής ένωσης. Σήμερα η Νέα Ζηλανδία είναι μια ανεξάρτητη χώρα και θεωρείται η πιο ειρηνική χώρα στον κόσμο αφού απέχει από κάθε στρατιωτική πράξη.

Το ταξίδι μας

Η επιλογή ήταν δύσκολη. Βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα. Η χώρα αυτή αποτελείται από δύο νησιά; Το βόριο νησί που είναι το πιο πυκνοκατοιμένο και το νότιο νησί που θα έλεγα ότι είναι πιο αγνό και ανεξερεύνητο. 

Αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε τις ομορφιες της χώρας κάνοντας ένα ρόουντ τριπ. Ο χειμώνας εδώ είναι πολύ βαρύς ιδιαίτερα στο νότιο νησί. Για να μην λοιπόν υποφέρουμε πολύ από το κρύο νοικιάσαμε τροχόσπιτο με θέρμανση, τουαλέτα, ντους...ώστε να είμαστε αυτόνομοι.

Ο παρακάτω χάρτης παρουσιάζει τα μέρη που επισκεφθήκαμε στα δύο νησιά!

Afficher Nouvelle Zélande sur une carte plus grande

 

 Chrischurch - Castle Hill - Lake Pearson

Με αεροπλάνο πήγαμε στο Chrischurche για να παραλάβουμε το τροχόσπιτο μας και να ξεκινήσουμε. To Chrischurch είναι η βασική πόλη του νότιου νησιού που πριν από 8 μήνες ισοπεδόθηκε σχεδόν από ένα μεγάλο σεισμό 7,2 ρίχτερ. Φυσικά το κέντρο της πόλης παραμένει κλειστό. Από την  πρώτη στιγμή που ήρθαμε σε επαφή με τους κατοίκους της περιοχής διαπιστώσαμε το πόσο πολύ άλλαξε η ζωή τους το τελευταίο διάστημα.

Παραλάβαμε το τροχόσπιτο μας στις 12 Αυγούστου και διανυχτερεύσαμε σε ένα καμπινγκ λίγο έξω από την πόλη. Το πρώτο μας κιόλας βράδυ μας περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη; το καλοριφέρ στο εσωτερικό του τροχόσπιτου δεν δούλευε. Έτσι περάσαμε τη νύχτα όπως είχαμε προπονηθεί στη λατινική Αμερική. Το επόμενο πρωί επιστρέψαμε και συναντήσαμε το μηχανικό της εταιρείας για να μας λύσει το πρόβλημα. Η συνάντηση αυτή ήταν καθοριστική για την πορεία του ταξιδιού μας. Ο μηχανικός διόρθωσε τη βλάβη και εντελώς κατά τύχη μας ανέφερε ότι ερχόταν μεγάλη κακοκαιρία στην περιοχή που επρόκειτο να επισκεφτούμε τις επόμενες μέρες. Έτσι τυχαία και αφθόρμητα αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε το ταξίδι μας και να πάμε σε άλλη κατεύθυνση. Τις επόμενες μέρες ακούσαμε ότι η κακοκαιρία ήταν η μεγαλύτερη των τελευταίων χρόνων και το χιόνι ήταν το περισσότερο που έπεσε τα τελευταία 40 χρόνια! Φτηνά τη γλιτώσαμε όπως καταλαβαίνετε!

13 Αυγούστου απομακρυνόμαστε με αργό ρυθμό από το Chrischurch και αρχίζουμε την περιπλάνηση στην εξοχή της Νέας Ζηλανδίας. Μετακινούμαστε αργά διότι η οδήγηση του τροχόσπιτου δεν είναι απλή.

Η πρώτη επαφή μας με την εξοχή είναι εντυπωσιακή. Το μάτι δε χορταίνει να βλέπει καταπράσινους κάμπους και βουνά. Κάνουμε μια σύντομη στάση με περίπατο για να θαυμάσουμε ένα φυσικό έργο τέχνης, το Castle Hill Village. Συνεχίζουμε τη διαδρομή μας περνώντας λίμνες και πεδιάδες και σταματάμε για να διανυχτερεύσουμε σε ένα δώρεαν κάμπινγκ δίπλα στη λίμνη Pearson. Παρ´όλο το κρύο που κάνει γιατί ο ήλιος μόλις έχει πέσει είμαστε γεμάτοι θετική ενέργεια και αποφασίζουμε να τρέξουμε λίγο! Καθώς τρέχουμε μας έρχεται η φαινή ιδέα να ανάψουμε φωτιά. Έτσι συνεχίζουμε το τρέξιμο μαζεύοντας ξύλα και κούτσουρα για τη φωτιά μας. Λίγο αργότερα κάνουμε προσπάθιες με τα σπίρτα που διαθέτουμε να αναψούμε τη φωτιά. Η υγρασία των ξύλων και το γεγονός ότι είμαστε πρωτάρηδες δεν βοηθούν το έργο μας. Έτσι αποφασίζουμε να ζητήσουμε τη βοήθεια των γειτώνων μας. Κάνουμε λοιπόν γνωριμία με την Jenn, το John και το Javi, δύο νεοζηλανδέζους και ένα τσέχο. Αποδεικνύονται πολύ ευχάριστα άτομα και περνάμε τη βραδιά μαζί τους συζητώντας. Παράλληλα ανάβουμε τη φωτιά, ψήνουμε στα κάρβουνα ένα κομμάτι σολωμού, ανοίγουμε και ένα μπουκάλι λευκό κρασί και κάνουμε ένα τσιμπούσι αξέχαστο:)
Το κρύο είναι τσουχτερό αλλά η φωτιά μας επιτρέπει να μείνουμε έξω για αρκετή ώρα και να απολαύσουμε τη γαλήνη της λίμνης, τον κάταστρο ουρανό, τη φύση! Δεν υπάρχει ψυχή, μόνο εμείς και οι φίλοι μας !

οδηγώντας το τροχόσπιτο

ετοιμάζοντας το μεσημεριανό πικ νικ

το πρώτο μας πικ νικ

το τιμόνι, το χειρόφρενο, οι ταχύτητες...όλα ανάποδα!

εύκολο!!!

Castle Hill

Castle Hill

δε φαίνεται αλλά είμαι στα πολύ ψηλά!

Lake Pearson

εδώ θα κοιμηθούμε απόψε!

Σολωμός στα κάρβουνα

καλή ζωή ε :)

στην υγεία μας

στο κρεβάτι έτοιμοι να δούμε ένα επεισόδιο Mad Men :)

Lake Pearson - Arthur Pass - West Coast

14 Αυγούστου, ξυπνάμε το πρωί και όλα γύρω μας είναι κάτασπρα! Χιόνισε! Η προβλεπόμενη κακοκαιρία έχει αρχίσει αλλά εμείς συνεχίζουμε να προχωράμε προς την αντίθετη κατεύθυνση για να την αποφύγουμε. Με το τροχόσπιτο έχουμε βρει απίστευτα την άνεση μας και το νιώθουμε ήδη σπίτι μας. Μετά από 4 μήνες περιπλανήσεων με την τσάντα στον ώμο έχουμε επιτέλους ένα μέρος που είναι σπίτι μας και περιπλανιόμαστε μαζί με αυτό! Το πρωινό μας είναι βασιλικό με ψωμί, μαρμελάδες και βούτυρα, νουτέλα, δημητριακά, μπισκότα, γιαούρτη, φρούτα! Έχοντας το χιονισμένο τοπίο μπροστά μας τρώμε και ξεκινάμε το ταξίδι μας. Περνάμε το χιονισμένο Arthrour Pass και βγαίνουμε στην δυτική πλευρά του νησιού. Προχωράμε θαυμάζοντας τη φύση που απλώνεται μπροστά μας. Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω με λέξεις την φυσική ομορφιά αυτών που βλέπουμε. Σταματάμε άπειρες φορές για φωτογραφίες. Δεν είναι υπερβολή αν πω ότι ο Φαμπιένος έχει εκστασιαστεί και κάθε 10 μέτρα σταματάει το φορτηγό για να βγάλει φωτογραφίες. Η μέρα περνάει έτσι και όταν το σούρουπο πέφτει αρχίζουμε να ψάχνουμε κάμπινγκ για να διανυκτερεύσουμε. Τα πράγματα όμως δεν είναι και τόσο απλά. Στο δρόμο μας συναντάμε άπειρα πανάκριβα κάμπινγκ, γνωστά ως holiday park, τα οποία φυσικά δεν είναι για την τσέπη μας. Έχουμε πληρώσει αρκετά ακριβά το τροχόσπιτο και επομένως δεν χρειαζόμαστε κάμπινγκ λουξ για να περάσουμε τη νύχτα μας. Ψάχνουμε απλά μια νόμιμη περιοχή που να μπορούμε να παρκάρουμε το βαν και να περάσουμε τη νύχτα μας ήσυχα. Μετά από μεγάλη προσπάθεια βρίσκουμε ένα φτηνό κάμπινγκ δίπλα στη λίμνη Mapourika. Ο Φαμπιέν είναι πολύ κουρασμένος. Ας μη ξεχνάμε ότι έδω η οδήγηση είναι ανάποδη, όπως στην Αγγλία (τιμόνη στα δεξιά και στο δρόμο στα αριστερά) και το τροχόσπιτο είναι με ταχύτητες! Εγώ παρά την εξάντληση και το ψοφόκρυο που έχει έξω αποφασίζω να βγω για τρέξιμο. Αρχίζω να κάνω γύρους στο κάμπινγκ τρέχοντας σαν την παλαβή :)
Μετά τη γυμναστική μου αρχίζουμε το μαγείρεμα του δείπνου μας. Και φυσικά και σε αυτή τη χώρα τιμάμε το ντόπιο κρασί. Είναι απαραίτητο κάθε βράδυ για να συνοδεύουμε και να απολαμβάνουμε τα καλούδια που μαγειρεύουμε!

Fox & Franz Josef Glacier

Το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε με σκοπό να επισκεφτούμε τα δύο πολύ φημισμένα παγόβουνα Fox και Franz Josef. Τα παγόβουνα αυτά σχηματίστηκαν πριν από εκατομμύρια χρόνια, την εποχή των παγετώνων. Η εποχή των παγετώνων έπαιξε καθοριστικό ρόλο για τη σημερινή μορφολογία και φυσική ομορφιά της Νέα Ζηλανδίας. Πολλές από τις τωρινές φυσικές ομορφιές της χώρας οφείλονται σε γεωλογικά φαινόμενα που σημειώθηκαν αυτή την εποχή. Η μορφολογία του εδαφούς, πολλά βουνά και λίμνες σχηματίστηκαν πολλά χρόνια μετά το τέλος της εποχής των παγετώνων. Τα παγόβουνα Fox και Franz Josef είναι ότι έχει απομείνει σήμερα και μας θυμίζει την εποχή αυτή που σημάδεψε τον πλανήτη γη. Το πιο συναρπαστικό κομμάτι της επίσκεψης στα παγόβουνα είναι το ότι πλησιάζοντας σε αυτά βλέπεις  την έκταση των παγόβουνων με το πέρασμα των χρόνων και το σταδιακό λιώσιμο αυτών.

Μετά την επίσκεψη συνεχίσαμε την πορεία μας προς τα νότια θαυμάζοντας τη φύση, τη θάλασσα, το ηλιοβασίλεμμα. Στο τέλος της ημέρας διανυκτερεύσαμε σε ένα Holiday Parc όπου για πρώτη φορά αγοράσαμε Internet για ένα 24ώρο. Όπως θα έχετε ήδη διαπιστώσει τα άρθρα μας έχουν μειωθεί υπερβολικά και ο βασικός λόγος είναι η μεγάλη δυσκολία στην εύρεση Internet. Δεν περιμέναμε ποτέ ότι σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, Ν.Ζηλανδία, Αυστραλία θα έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Εδώ έχουμε άλλου είδους δυσκολίες σε σύγκριση με τη λατινική Αμερική. Έχουμε τα πάντα, ανα πάσα στιγμή μπορούμε να βρούμε τα πάντα. Το πληρώνουμε όμως ακριβά αφού το κόστος ζωής είναι 2 ή 3 φορές πιο ακριβό εδώ (σε σύγκριση με Λατινική Αμερική). Εκεί που είχαμε το Internet δωρεάν, μας κακοφαίνεται απίστευτα που τώρα πρέπει να το πληρώσουμε πανάκριβα. Γι'αυτο το λόγο επιλέξαμε την προσωρινή αποχή!

πρωινό ξύπνημα...αχτένιστοι ακόμα!

Glacier Fox

Fox Glacier

Φιλιά πολλά και τα λέμε ελπίζω σύντομα,
Λένια