Περουβιάνικη μούτζα, για τα καλά!

23 Ιουνίου, μετά την επίσκεψη των τεχνητών νησιών σκοπεύουμε να φύγουμε σήμερα το βράδυ με βραδινό λεωφορείο και να επισκεφτούμε την περιοχή Arequipa.

Αξίζει να σημειώσω ότι αρχικά στο πλάνο μας ήταν να επισκεφτούμε την πόλη Cusco και να παρεβρεθούμε εκεί στις 24 Ιουνίου στη μεγάλη γιορτή του Ήλιου. Η γιορτή αυτή είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μετά το καρναβάλι του Ρίο στην λατινική Αμερική! Αλλά επειδή υπάρχουν διαδηλώσεις, φασαρίες και ταραχές στο Περού ο κανονικός μοναδικός δρόμος Puno - Cusco είναι μπλοκαρισμένος. Οπότε για να μην ταλαιπωρηθούμε αποφασίσαμε να επισκεφτούμε πρώτα την Arequipa και ας χάσουμε την μεγάλη γιορτή του Cusco. Τουλάχιστον ο δρόμος προς Arequipa είναι ανοιχτός! Τι να κάνουμε, δεν πειραζει!

Φτάνουμε που λέτε στο σταθμό των λεωφορείων για να αγοράσουμε τα εισιτήρια μας και εκεί προς μεγάλη μας έκπληξη μαθαίνουμε πως ο δρόμος προς Arequipa είναι μπλοκαρισμένος. Τα λεωφορεία δεν περνούν προς το παρόν.

Έχουμε και λέμε λοιπόν ; δρόμος προς Cusco μπλοκαρισμένος εδώ και κάτι μέρες και δρόμος προς Arequipa επίσης μπλοκαρισμένος από σήμερα...

Βρισκόμαστε αποκλεισμένοι στα σύνορα στην πόλη Puno και άντε τώρα να ξεμπερδέψουμε!

Πληροφορούμαστε εν τω μεταξύ πώς οι καλοί, έξυπνοι και ευγενικοί Περουβιάνοι προτείνουν και πάλι εναλλακτικές λύσεις στους καημένους τους τουρίστες που βρίσκονται αποκλεισμένοι στο Puno. Αυτή τη φορά μας προτείνουν ένα λεωφορείο που αντί να κάνει 5 ώρες για να φτάσει στο Cusco (κάτω από κανονικές συνθήκες) κάνει 15 ώρες να φτάσει. Από πού περνάει αυτό το λεωφορείο ένας Θεός ξέρει και η τιμή του εισιτηρίου ποικίλει ανάλογα με τη φάτσα του τουρίστα (αυτό είναι γενικός κανόνας στη Βολιβία και στο Περού). 

Τι να κάνουμε τώρα; Αλλάζουμε και πάλι τα σχέδια μας και αποφασίζουμε να πάμε στο Cusco λοιπόν. Το λεωφορείο φεύγει στις 8 το βράδυ. Μπαίνουμε μέσα και ο Θεός βοηθός.

Μετά από κάνα δύωρο φτάνουμε σε μια περιοχή όπου από το παράθυρο βλέπουμε φωτιές στους δρόμους. Άσχημα τα πράγματα. Ο οδηγός αναγγέλει από τα μεγάφωνα ότι ο δρόμος είναι κλειστός, είναι αδύνατο να περάσουμε και επιστρέφουμε πίσω στο Puno! 

 Πω πω, τι θα κάνουμε τώρα...αρχίζουμε να ανησυχούμε πραγματικά με το Φαμπιένο. Από τη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας στο Περού έχουμε φάει μούτζα . Προσπαθούμε να σκεφτούμε άλλες λύσεις...
Τελός πάντων το λεωφορείο συνεχίζει να κινείται με αργό ρυθμό και φανταζόμαστε όλοι ότι πάμε πίσω στο Puno. Μετά από κανένα δύωρο αντιλαμβανόμαστε ότι το λεωφορείο κουνάει πολύ και υποθέτουμε ότι μπήκε σε χωματόδρομο. Καμιά ανακοίνωση δεν γίνεται από τον οδηγό. Ούτε που ξέρουμε τι γίνεται και πού πάμε.

Με τα πολλά κουνήματα και τις συζητήσεις των υπόλοιπων επιβατών καταλαβαίνουμε ότι ο οδηγός αποφάσισε να πάει στο Cusco από ένα χωματόδρομο, εναλλακτική διαδρομή, χωρίς να ανακοινώσει τίποτα!
Συνεχίζουμε να κινούμαστε με αργό ρυθμό σε χωματόδρομο και προσπαθούμε να κοιμηθούμε λιγάκι για να ξεκουραστούμε. Ξαφνικά κατά τις 3 τη νύχτα ξυπνάμε και όλοι οι επιβάτες του λεωφορείου πετάγονται έξω. Φανταζόμαστε αρχικά ότι κάνουμε στάση για κατούρημα, οπότε πάμε και εμείς έξω. Εκεί διαπιστώνουμε ότι η μία ρόδα του λεωφορείου έχει πέσει μέσα σε μια λακούβα, το λεωφορείο έχει κολήσει και ο οδηγός προσπαθεί απελπισμένος να το ξεκολήσει!

μπαταρισμένο λεωφορείο στις 3 τη νύχτα!

3 τη νύχτα με θερμοκρασία κάτω από το μηδέν και βρισκόμαστε όλοι έξω παρακολουθώντας βουβοί το θέαμα. Τελικά οι άντρες επιβάτες αρχίζουν να κουβαλούν πέτρες και να τις τοποθετούν μπροστά από την μπλοκαρισμένη ρόδα. Μετά από πολλά μαρσαρίσματα αρχίζουμε όλοι να πανηγυρίζουμε; το λεωφορείο μας ξεκόλησε, μπαίνουμε όλοι μέσα και συνεχίζουμε:)

Η νύχτα συνεχίστηκε έτσι, με πολλά κουνήματα και την επόμενη μέρα κατά τις 14 το μεσημέρι φτάσαμε επιτέλους στο Cusco μετά από 18 ώρες ταξίδι!

στιγμές απελπισίας μετά από 15 ώρες μέσα στο πούλμαν

Είναι 24 Ιούνιου, η μέρα της μεγάλης γιορτής. Όμως φτάσαμε στο Cusco πολύ αργά και χάσαμε τη γιορτή. Είμαστε κουρασμένοι ταλαιπωρημένοι και απογοητευμένοι. Τουλάχιστον κατορθώσαμε και φτάσαμε στο Cusco, κάτι είναι και αυτό. Η διαμονή μας στο Περού έχει πλέον στιγματιστεί από τις ταραχές και τους μπλοκαρισμένους δρόμους... Δεν είμαστε πια θετικοί. Λόγω της κούρασης αποφασίζουμε να μην επισκεφτούμε πλέον την Arequipa. Θα μείνουμε εδώ στο Cusco, να πάμε τουλάχιστον στο Machou Picchou. Άλλωστε έχουμε ένα αεροπλάνο που μας περιμένει στη Λίμα, στις 10 Ιουλίου και δεν έχουμε καμιά όρεξη να το ρισκάρουμε.

Τουλάχιστον η διαμονή μας στο Cusco αρχίζει πολύ όμορφα! Λόγω των γενεθλίων μου ο Φαμπιένος έχει κλείσει ένα δωμάτιο σε κανονικό ξενοδοχείο 3 αστέρων με όλες τις ανέσεις του δυτικού πολιτισμού όπως καλοριφέρ, ζεστό νερό στο ντούς, πεντακάθαρη τουαλέτα και σεσουάρ στο μπάνιο :-)

ντυθήκαμε, πλυθήκαμε, φτιαχτήκαμε και βγήκαμε βόλτα

Φιλιά,
Λένια