Lost in...Chapada Diamantina

Δευτέρα 11 Απρίλη, είμαστε με το Φαμπιέν στο σταθμό λεωφορείων του Salvador. Περιμένουμε καρτερικά το νυχτερινό λεωφορείο το οποίο θα μας οδηγήσει μετά από 6 ώρες στην πόλη Lençois. Στόχος μας να περάσουμε ένα περιπετειώδες τριήμερο στο εθνικό πάρκο Chapada Diamantina, ένα δάσος με απίστευτο φυσικό πλούτο και ομορφιά.

Περιμένοντας το λεωφορείο

διασκεδάζουμε με κάτι βραζιλιάνικα παιδάκια

Στις 5.30 το πρωί, μετά από μια όχι και τόσο άνετη νύχτα (μάτι δεν κλείσαμε) φτάσαμε στο Lençois. Πολυ όμορφο χωριό και φυσικά αυτήν την ώρα δεν υπήρχε ψυχή στους δρόμους.

η κούραση εμφανή στα μάτια μας

αράξαμε σε αυτό το παγκάκι περιμένοντας να ξημερώσει

το χωριουδάκι ήταν πολύ γραφικό και όμορφο

στους δρόμους δεν υπήρχε ψυχή

 Ένα τσούρμο βραζιλιάνων μας περικύκλωσε στην έξοδο του λεωφορείου με το που φτάσαμε προσπαθώντας να μας πουλήσει ότι ήταν δυνατόν. Άλλος μας πρότεινε δωμάτιο για να κοιμηθούμε, άλλος ξεναγό για να μας συνοδεύσει σε ένα τριήμερο περίπατο στο βουνό...εκεί συναντήσαμε και το Wasington...

Μετά απο αυτή την κουραστική νύχτα θέλαμε εκείνο το πρωί να φύγουμε απευθείας σε εκδρομή για να επωφεληθούμε στο μέγιστο το πάρκο...το οποίο ήταν στην ουσία ένα τεράστιο δάσος με καταρράχτες, φαράγγια, απίστευτα βουνά ....

Με το άνοιγμα των πρώτων τουριστικών γραφείων αρχίζουμε να διαπραγματευόμαστε ώστε να βρούμε μια καλή τιμή για το πλάνο που είχαμε στο μυαλό μας. Γρήγορα διαπιστώσαμε ότι ήταν πανάκριβα. Αποφασίζουμε λοιπόν να πάμε να βρούμε τον Wasington διότι μας είχε κάνει μια καλή προσφορά.

Για να μην τα πολυλογώ ξεκινάμε το ίδιο πρωί κατα τις 9 με τον Wasington και δυο άλλους Ιταλούς τουρίστες.

Αρχικά μας μετέφεραν με μηχανές σε μια καλύβα η οποία ήταν το σημείο αναχώρησης του περιπάτου μας αλλά και το μέρος όπου θα περνούσαμε τη νύχτα μας.

ουφ επιτέλους φτάσαμε

όλο το γκρουπάκι με τους δύο Ιταλούς στο βάθος και τον Wasington στα δεξιά 

Και φυσικά η καλύβα η οποία αποτέλεσε σημείο αναφοράς της περιπέτειας μας...

γούτσου γούτσου

τα φιλαράκια

Trekking για όσους δεν το γνωρίζουν σημαίνει περπατάω στο δάσος, ανεβαίνω και κατεβαίνω βουνά με σκοπό να επισκεφθώ και να ανακαλύψω το δάσος.

εεε τελικά δεν είμαι και σε πολύ καλή φόρμα όσο πίστευα

Μετά από 3 ώρες περπάτημα φτάσαμε στον καταρράχτη Mixilla. 

Είχε ήλιο όταν φτάσαμε οπότε αποφασίσαμε να κάνουμε μια βουτιά. Μόνο εγώ και ο Φαμπιέν βρήκαμε το κουράγιο αφού λατρευουμε να κολυμπάμε. Τα νερά ήταν κρύα αλλα ήταν πανέμορφα!!

τα νερά είχαν χρώμα καφέ σαν τσάι αλλά φυσικά όχι επειδή είναι μολυσμένα!!

Ο οδηγός μας ετοίμασε ένα πικ νικ αλλα δεν προλάβαμε να φάμε γιατί άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς.

Το υπολοιπό της ημέρας το περάσαμε κάτω απο τη βροχή, περπατώντας στο δάσος. Είδαμε άλλο ένα καταρράχτη και μετά απο συνολικά 7 ώρες περπάτημα, 20 km, φτάσαμε και πάλι στην καλύβα μας. Είμαστε μουσκεμένοι ως το κόκαλο και κατάκοποι απο το περπάτημα (τα είχαμε φτύσει!!)

Ο Wαsιngton μαγείρεψε στον ξυλόφουρνο κοτόπουλο με ρύζι και πουρέ.

κουζίνα με ξύλα

και ο μάγειρας...

Φάγαμε χωρίς πολλές σκέψεις και ενδοιασμούς. Σας διαβεβαιώνω ότι μετά από 7 ώρες περπάτημα στο βουνό μας είχε κόψει λόρδα.

βασιλικό γεύμα!!

έξι το απόγευμα και είναι ήδη σκοτάδι

Μετά το φαγητό μείναμε για λίγο ξαπλωμένοι κάτω κοιτάζοντας τα αστέρια. Η καλύβα μας δεν είχε ρεύμα και το νερό που είχε ήταν το νερό που κατέβαινε απευθείας από το βουνό, χρώματος καφέ λόγω της βλάστησης του δάσους. Και ναι λοιπόν το ήπιαμε αυτό το νερό αφού δεν είχαμε εναλλακτική λύση !

νερό που έρχεται απευθείας από το βουνό...η βρύση είναι μόνιμα ανοιχτή

Κοιμηθήκαμε στις 19.30 και την επόμενη μέρα ξυπνήσαμε, φάγαμε και ξεκινήσαμε αυτή τη φορά για να επισκεφτούμε ένα καταρράχτη που σχημάτιζε μια φυσική τσουλήθρα.

αποχαιρετίσαμε τα σκυλάκια της καλύβας μας...

διασχίσαμε μικρά ποταμάκια...

σκαρφαλώσαμε μεγάλα ποταμάκια...

με προσοχή και πολύ προσπάθεια ώστε να αποφύγουμε την πτώση...

με μεγάλη δυσκολία κουνούσα τα πόδια μου μετά το χτεσινό μαραθώνα

Φτάσαμε επιτέλους στον καταρράχτη τσουλήθρα.

Περάσαμε τη μέρα μας εκεί κάνοντας, ηλιοθεραπεία, τσουλήθρα και βουτιές.

επιτέλους λίγη ξάπλα :)

και φυσικά πλάτσα πλούτσα στο νερό...μετράμε και τα μπάνια, μην ξεχνόμαστε!

αν αναρωτιέστε αν πονάει το κωλαράκι η απάντηση είναι φυσικά ΝΑΙ...

...αλλά είχε πολύ γέλιο αυτή η τσουλήθρα !

 Το βράδυ φτάσαμε στο χωριό Lençois και αποχαιρετήσαμε το γκρουπάκι. Κατευθυνθήκαμε προς τα ταξιδιωτικά γραφεία αναζητώντας μια μονοήμερη εκδρομή με αυτοκίνητο αυτή τη φορά. Κατά τύχη συναντήσαμε τον Nicolas και την Isabel οι οποίοι κατά τύχη είχαν συναντήσει ένα ακόμα ζευγάρι.

Φάγαμε όλοι μαζί εκείνο το βράδυ ...

και την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε όλοι μαζί με το 4χ4 τζιπάκι, τον οδηγό μας και τον κατά τύχη γαλλόφωνο ξεναγό μας τον Άρη!!!
 Περάσαμε ακόμα μια μέρα γεμάτη όμορφες στιγμές, κέφι και τρέξιμο. Τελικά είναι πολύ όμορφο να μπορείς να επικοινωνείς με ανθρώπους που μιλάνε τουλάχιστον μια ίδια γλώσσα με εσένα...μπορέσαμε επιτέλους να κάνουμε πλάκες, αστεία και να μιλήσουμε για τα πάντα...μετά από 17 μέρες ταξίδι.

καταρράχτης Poço do Diablo

Σπηλιές Gruta da Pratinha, Gruta Azul και Gruta do Lapa Doce

απαγορεύεται να κάνεις κακά λολ

ένα δέντρο που τσιμπάει

μέσα σε ένα σπήλαιο με σταλακτήτες και σταλαγμήτες, μήκους ενός χιλιομέτρου

μια μέδουσα που δεν τσιμπάει

Σπήλαιο Azul 

αυτό που δεν φαίνεται στη φωτογραφία είναι μερικές θανατηφόρες αράχνες που κρέμονται πάνω από τα κεφάλια μας

Στο τέλος της ημέρας ανεβήκαμε σε ένα βουνό για να δούμε το ηλιοβασίλεμα

όλη η ομάδα με τον πραγματικά πολύ συμπαθητικό οδηγό μας

Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι για να προλάβουμε το ηλιοβασίλεμα τρέχαμε σαν τους παλαβούς. Έτσι μία ώρα πριν τη δύση του ηλίου εμείς βρισκόμαστε ακόμα μέσα σε ένα υποθαλλάσιο σπήλαιο κολυμπώντας και θαύμαζοντας τις θαλάσσιες χελώνες.
Αποφασίσαμε να βάλουμε τα δυνατά μας ώστε να προλάβουμε. Έτσι ο σοφέρ μας αντί να πάρει τον κανονικό δρόμο αρχίσε να κόβει δρόμο περνώντας με το τζιπάκι μέσα από τα χωράφια...

το 4χ4 τζιπάκι μας

στην αρχή της ημέρας πήγαιναμε από τον κανονικό το δρόμο

στο τέλος της μέρας από τους κατσικόδρομους

και ναιλοιπόν... αλλάζουμε ρούχα όπου μπορούμε...

Το βράδυ επιστρέψαμε στο χωριό, ήπιαμε μια τελευταία καιπιρίνια μαζί με τους νέους μας φίλους και πήραμε το βραδινό λεωφορείο για να επιστρέψουμε στο Σαλβαντόρ.

Φιλιά πολλά

Λένια

-------------------   Annexes    -------------------

Lençois, c'est là :

Agrandir le plan

Pour voir toutes les photos, voici l'album complet :

11-15 Avril - Lençois Chapada Diamantina